W pewnych regionach tradycje wiejskie i miejskie doprowadziły do wygenerowania pewnego stylu rozwiązań architektonicznych ogrodzeń. W okolicach lesistych, górskich budowano ogrodzenia z prostych i długich palików, później zdobionych i chronionych daszkami z desek i gontów. Trzebieże i wylesienia powodowały z czasem budowanie ogrodzeń drewnianych różnego typu o mniejszym zużyciu drewna: z żerdzi, ciemi, listew, plecionek z chrustu, z desek itp. Obfitość kamieni narzutowych granitowych lub innych łatwo obrabialnych kamieni zachęcała budowniczych do stosowania prymitywnych, a później coraz bardziej udoskonalonych ogrodzeń kamiennych.

Jeden z pierwszych publicznych parków w Europie, Ogród Saski w Warszawie, był ogrodzony od czasu swego powstania, tj. XVIII w. aż do naszych czasów. Nazwa tradycyjna placu za Żelazną Bramą wiąże się z kutym żelaznym ogrodzeniem Ogrodu Saskiego i jego Żelazną Bramą, zlokalizowaną w głównej osi Pałacu Saskiego i Ogrodu, na tzw. Osi Saskiej. Dziś pozostała tylko nazwa historyczna: Żelazna Brama, a z monumentalnego ogrodzenia pozostał jedynie symboliczny murek.

W Warszawie udało się zrezygnować z ogrodzeń i parkanów w Osiedlu Akademickim na terenie otwartym Wojskowej Akademii Technicznej na Bemowie. Natomiast na teren Akademii Sztabu Generalnego w Warszawie w Rembertowie prowadzi monumentalna zabytkowa brama dekorowana rzeźbami dwóch zrywających się do lotu F12. Działki budowlane domków jednorodzinnych i ogródki działkowe są jednak u nas na ogół zabudowane.

Ogrodzenia wykonuje się na ogół na linii granicy działki lub zaznaczonego obszaru zagospodarowanego. Mogą one spełniać różne funkcje ochronne i estetyczne. Mogą być np. fizyczną barierą dla obcych ludzi czy zwierząt, mogą być też tylko wizualnym zabezpieczeniem przed wzrokiem przechodniów, potrzebną dla zachowania intymności życia domowników. Zastosowane materiały, konstrukcje, a także geometria ogrodzeń dają różne efekty ochronne i estetyczne. Różne też są koszty i możliwości inwestora dysponowania produktami budowlanymi. Osobny problem stanowi dobór fachowców, narzędzi, środków itd.

Przy wyborze rodzaju ogrodzenia ogrywają rolę lokalne tradycje kulturowe, zasoby finansowe inwestorów, a także przepisy, które nakazują lub dopuszczają takie czy inne rozwiązania czy też wręcz zabraniają stosowania pewnych materiałów i technik na danym rejonie.